Byłym i obecnym mieszkańcom Bolewic

Wieś Bolewice posiada rodowód wczesnośredniowieczny. Pierwsze wzmianki źródłowe pochodzą z 1257 roku. Była własnością klasztorną a następnie wchodziła w skład dóbr szlacheckich. Oprócz zabudowań dworskich część obszaru wsi stanowiło miejsce osadnictwa, gdzie na niewielkich parcelach zakładali swe domostwa chłopi. Na przestrzeni wieków wieś przechodziła różne okresy dziejowe.

Jednak dzień 6 września 1904 roku był jednym z najtragiczniejszych w długiej historii wsi. W tym dniu, około południa w stodole jednego z osadników wybuchł pożar. Właściciela nie było wtedy w domu. Z uwagi na gęstą zabudowę osad pobudowanych z drewna i krytych głównie słomą, ogień błyskawicznie się rozprzestrzenił. Płomienie przenosił silnie wiejący tego dnia wiatr. Dopiero gdy wiatr zmienił kierunek i przeniósł ogień na okoliczne pola pożar udało się opanować. Mimo szybkiej akcji ratowniczej, większość osad spłonęła. Udało się uratować część bydła i koni. Niestety, ogień strawił 74 domostwa, budynki gospodarcze wraz ze sprzętami i tegorocznymi zbiorami z pól. Były również ofiary w ludziach. 450 mieszkańców z około 1000 zamieszkujących Bolewice zostało bez dachu nad głową. Natychmiast rozpoczęto działania pomocowe. Zawiązał się komitet ratunkowy. Dzięki ofiarności okolicznych mieszkańców pobudowano baraki dla pogorzelców. Stopniowo zaczęto odbudowywać osady. Dzisiejszy wygląd ulic Nowej i Szkolnej to w dużej części murowana zabudowa powstała po tym tragicznym wydarzeniu.

Stojąca obok rzeźba wykonana została z pnia dębu który niedawno zakończył w tym miejscu swoje długie życie, ale był niemym świadkiem tej ludzkiej tragedii.

W imieniu mieszkańców wsi Bolewic Wójt Gminy Miedzichowo serdecznie dziękuje  Panu Edwardowi Sołtysik za wykonanie postumentu pod rzeźbę  oraz wykonanie obudowy studni kostką.

 Serdecznie dziękujemy.